YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12550
KARAR NO : 2023/44
KARAR TARİHİ : 10.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/231 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan kararı gerekçe göstermeden temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar hakkında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2818 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların nitelikli cinsel saldırı suçu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle sanık … hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları gereğince cezalandırılması için, sanık … hakkında ise sanık …’in eylemlerine yardım etmek suretiyle cezalandırılmadığı için kamu davası açılmıştır.

2. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında; sanıkların aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı savunmalarında üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri, tanık İ.K.’nın beyanının sanık savunmalarını doğrular nitelikte olduğu, katılan hakkında düzenlenen adli rapor da dikkate alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair katılan ve tanık Ç.U.’nun aşamalardaki soyut ve tutarsız beyanları dışında başka bir delil de bulunmadığı, bu nedenle sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
İlk derece mahkemesinin gerekçesi, katılanın aşamalardaki beyanları, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, doktor raporu ve tüm dosya kapsamına göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/231 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.