YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28477
KARAR NO : 2023/416
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyizi
Sanığın tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, beraatine karar verilmesinin usul ve Kanun’a aykırı olduğu, sanığın katılan üzerinde terbiye ve tedip hakkını kullandığı belirtilmiş ise de; sanığın katılanın telefonunda katılan ile ilgili hangi fotoğrafları gördüğü, bu fotoğrafların nerede, ne zaman çekildiği ve kim ile ilgili olduğu katılana ve sanığa sorulmayarak ve telefon üzerinde fotoğrafların içeriğine dair tespit yaptırılmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı bulunduğundan kararın bozulması, vesaire ilişkindir.
B. Katılan Vekilinin Temyizi
Eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu verilen kararın bozulması, kararın yasaya aykırı olduğuna yönelik, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın, sanığın kızı olduğu, olay tarihinde katılanın cep telefonunu inceleyen sanığın, telefonda gördüğü fotoğraflar üzerine sinirlenerek, katılanın vücut dokunulmazlığına saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit ettiği iddia edilmiş, sanık suçlamaları kabul etmeyerek sadece eve geç gelen kızına karşı “böyle devam edersen iyi olmayacak” dediğini savunması karşısında sanığın savunmasının aksini ispat edecek bir delil bulunmadığı, eylemin bu hali ile değerlendirildiğinde ise; sanığın katılanın babası olup, söylediği bu sözün terbiye ve tedip sınırları içinde kalabileceği, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık ve katılanın baba-kız olması ve söylenen sözün anlamı dikkate alındığında, sanığın bu sözü zarar verme kastı içinde bulunarak söylemediği kabul edilerek karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden
Soruşturma ve mahkemedeki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi bulunduğu anlaşılan katılan …’in sanığın olay tarihinde eşi olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 45 inci ve 51 inci maddeleri dikkate alınarak tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi.