YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14399
KARAR NO : 2023/714
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2018/299 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.12.2019 tarihli ve 2019/2198 Esas, 2021/2441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/11492 Esas, 2021/15168 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2022 tarih ve 2021/90428 sayılı itiraznamesi ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle yapılan itirazın kabulü ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2022/2769 Karar sayılı ilâmı ile, sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/244 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri;
1. Tasarlamanın varlığına,
2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
İlişkindir.
B. Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 27.01.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … ve ailesinin olay tarihinde maktul …’ya ait olan evde ikamet ettikleri, sanığın temyiz dışı müşteki Habibe’nin öz oğlu olduğu, müşteki Habibe ile maktul arasında bir süredir devam eden gönül ilişkisi bulunduğu, sıklıkla aralarında telefon görüşmelerinin yapıldığı, olay tarihinde sanığın evde bulunduğu esnada maktulün müşteki Habibe’yi aradığı, müşteki Habibe’nin sanığın evde bulunduğunu
fark etmediği ve maktul ile görüşmelerinde ”aşkım, canım, cicim” şeklinde hitaplarda bulunduğu, bir müddet sonra müşteki ile maktul arasındaki konuşmaların cinsel içerikli görüşmelere dönüşmeye başladığı, müştekinin maktule hitaben telefon görüşmesinde ”senin küçük hacıyı ağzıma alırım” şeklinde cinsel görüşmeler yapıldığı, sanığın konuşmaları duyması üzerine babası …’e durumu anlattığı, sanık … ile babası …’in olay sonrası müşteki Habibe’yi elleriyle darp etmek suretiyle yaraladıkları, yine aynı gün içerisinde sanık ve babası tarafından maktulün kendi ikametlerine gelmesinin istenildiği, maktulün eve gelmesi üzerine taraflar arasında tartışma yaşandığı, sanığın ikamette bulunan ruhsatsız tüfeği maktule doğrultması üzerine maktulün koşarak evden ayrıldığı, sanığın maktulü kovalayarak öldürme kastıyla 3 el ateş ettiği, bu atışlardan ikisinin maktule isabet ettiği ve maktulün hayatını kaybettiği anlaşılan olayda sanığın maktule yönelik haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
Maktul ile müşteki Habibe arasındaki son telefon görüşmesinin olay günü saat 14.02’de gerçekleştiği, öldürme olayının ise aynı gün saat 17.00 sıralarında yaşandığı, yani sanığın öldürme kararını aynı gün olaydan kısa bir süre önce verdiği, annesi ile maktul arasındaki cinsel içerikli telefon konuşmalarını duyan sanığın kısa bir süre sonra atılı suçu işlediği, bu haliyle sanığın öldürme kararını verdiği an ile icraya başladığı zaman aralığında ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul sürenin geçtiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla tasarlama hükümlerinin uygulanmadığı tespit edilmiştir.
2. Sanığın ikrar içeren savunması, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesince tanzim olunan 06.08.2018 tarihli otopsi tutanağı, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2022/2769 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
1. Tasarlama Yönünden
Sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanığın savunmasından olayın ani bir kastla geliştiği sonucuna varılmakla Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Haksız Tahrik Yönünden
Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, mezkûr ilâma uyma kararı veren Mahkemece haksız tahrik uygulamasında ve derecesinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden haksız tahrik yönünden hukuka aykırı bulunmamıştır.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 27.01.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanunu’nun 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle, dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenle dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/244 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.