Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2005/11232 E. 2006/1087 K. 16.02.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/11232
KARAR NO : 2006/1087
KARAR TARİHİ : 16.02.2006

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalı yöneticinin yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi uyarınca cezalandırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü
Dava dilekçesinde davacılar vekili davalının … İşhanının yöneticisi, davacılarında bu işhanında kiracı olduklarını davalının yönetimle ilgili defterleri tutmadığını ve yöneticilik görevlerini gereği gibi yerine getirmediğini ileri sürerek davalı yöneticinin 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 36/son maddesinin yollamasıyla 33. maddesinin son fıkrası hükmünce cezalandırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davacıların 634. Sayılı Yasanın 29/2 ve 41. maddeleri gereğince genel kurulu toplayarak yöneticinin görevden alınmasının sağlanması gerekirken doğrudan mahkemeye başvurulmuş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden davaya konu edilen 49 parsel sayılı anataşınmaz üzerinde kat mülkiyetinin kurulmuş olduğu ana yapıdaki 40 adet bağımsız bölümün tümünün … Kurumu Genel Başkanlığı adına kayıtlı olduğu davalıların ise anayapının belli bağımsız bölümlerinde kiracı oldukları davalı …’nun da … Kurumunda görevli ve aynı zamanda sözü edilen yapının yöneticisi olduğu anlaşılmaktadır. Saptanan bu duruma göre işhanının ve burada yer alan tüm bağımsız bölümlerin maliki … Kurumu Genel Başkanlığı olduğundan bir tek kat malikinin genel kurulu oluşturamayacağı başka bir anlatımla kat malikleri genel kurulundan söz edilemeyeceği, ana taşınmazın yönetiminin bu tek malik tarafından yerine getirileceği hususları gözönünde tutularak kiracı durumunda olan davalıların kat malikine ve onun görevlendirdiği yöneticiye karşı böyle bir davayı açamayacaklarıda dikkate alınarak davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken yöneticinin görevden alınması için genel kurula başvurulmadan doğrudan mahkemeye başvurulduğu gerekçesi ile ret kararı verilmesi yerinde görülmemiş ise de sonucu itibariyle doğru olan ret kararının yukarıdaki gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.