YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30095
KARAR NO : 2023/405
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanun’u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında sair tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ile 51 inci madde uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kararda uzlaştırma aşamalarından söz edilmediği, böyle bir olay yaşandığından pişman olduğu ile şikayetçi ile uzlaşmak istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Eşi hastanede doğum yapan sanığın, yasak olduğu halde serviste eşinin yanında kalmak istemesi ve kendisine izin vermeyen doktor olan şikâyetçiyle yaşadığı tartışmada sanığın, “…size gününüzü göstereceğim, beni buradan çıkarmaya gücün yetmez, çıkar da görelim…” dediği iddiası ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan dava açılmış ise de, yargılama neticesinde sanığın, şikâyetçinin görevini yapmasını engellemek amacıyla hareket etmediği kabul edilerek sair tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede
Katılan ve dinlenen tanıkların beyanlarından sanığın eyleminin sübuta erdiği ve usûlüne uygun olarak uzlaştırma işleminin yapıldığı ve tarafların uzlaşamadığı anlaşılmakla sanığın ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
1. Suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, tehdit suçundan verilen 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usûlü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi