YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28411
KARAR NO : 2023/767
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca neticeten hükmolunan 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
B. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan hükmün onanması gerektiği görüşü belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz İstemi
Sanık hakkında kasten yaralama eylemine ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraza ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz İstemi
Kararın usul ve yasaya, hakkaniyet ve ölçülülük ilkelerine aykırı olduğu, şikayetçinin sanığı oyalayarak borcunu ödemekten kaçındığı, olay günü şikayetçinin sanığı borcunu ödeyeceğinden bahisle çağırdığı, sanık olay yerine gittiğinde ise şikayetçinin borcunu ödemediği ve sanığa hakaret ettiği, bu eylemin tahriki altında sanığın şikayetçiye tabure fırlattığı, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanığa üst hadden ceza verildiği, şikayetçinin bu eylemi borçlu olduğu diğer kişilere yönelik de gerçekleştirdiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şikayetçinin sanığa ticaret ilişkisinden kaynaklı borcu olduğu, borcun ödenmemesi sebebiyle olay günü sanığın alacağını tahsil amacıyla kimliği tespit edilemeyen şahıs ile şikayetçinin iş yerine geldiği, şikayetçinin oğlu olan tanık …’den şikayetçiyi çağırmasını istediği, şikayetçi geldiğinde borç meselesi sebebiyle tartışma çıktığı, sanığın üzerinde oturduğu tabureyi alıp şikayetçiye vurduğu, kimliği tespit edilemeyen şahsın da şikayetçiye tokat attığı, çevrede bulunanların tarafları ayırmaya çalıştığı ve sanık ile kimliği tespit edilemeyen şahsı iş yeri dışına çıkardıkları, sanığın iş yerinin karşısında bulunan aracı içerisinden sopaya benzer bir cisim çıkartarak yeniden iş yerine doğru yöneldiği sırada “Ya vuracağız ya da paramızı alacağız.” sözleriyle tehdit ettiği ve sanığın aracına bindirilip uzaklaştırıldığı hususlarının taraf ve tanık beyanları, adli rapor ile olay yerini gösterir güvenlik kamera görüntülerine ilişkin CD inceleme tutanağı neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
(B) bendinde açıklanan gerekçeler ile Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
B. Tehdit Suçu Yönünden
Sanığın, Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekilde şikayetçinin iş yerine alacağını istemek amacıyla gittiği ve burada şikayetçiden alacağını isteyerek tehditte bulunduğunun iddia ve kabul edilmesi karşısında; sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturabileceğinden, davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.