YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11093
KARAR NO : 2023/45
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/233 E., 2015/668 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak içkilerin müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/668 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin on sekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanıklar hakkında yetersiz gerekçelerle takdiri indirim uygulandığına ve saptanacak sair sebeplerle usule, Yasaya ve hukuka aykırı olan mahkeme kararının bozulmasına ilişkindir.
2. Sanık …’nın temyiz isteği, suça konu içkileri ticari amaçla bulundurmadığına, içkilerin salt iş yerinde bulunmuş olmasının ticari amaçla bulundurma olarak kabul edilemeyeceğine, 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının kendisine hatırlatılmadığına ve mahkeme kararının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
3. Sanık …’nın temyiz isteği, mahkeme kararının haksız, usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, …Tekel Bayi isimli iş yerinde sahte boğma rakı satıldığına dair ihbar üzerine, bahse konu iş yerine kolluk kuvvetleri ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü görevlilerince gidildiğinde, iş yerinde bulunan sanık …’nın, iş yerinin oğlu olan sanık …’ya ait olduğunu belirttiği ve kendisine konu anlatıldığında, girişe göre sağ taraftaki buzdolabında plastik şişe içerisinde bandrolsüz şekilde bulunan 7 adet 0,5 litre ve 13 adet 250 ml boğma rakı tabir edilen alkollü sıvıyı görevlilere kendi rızasıyla teslim ettiği anlaşılmıştır. Ele geçen içkilerin; 09.06.2014 tarihli resmi kontrol raporuna göre halk arasında boğma rakı olarak tabir edilen alkollü sıvı olduğu ve üretim izninin bulunmadığı, 22.08.2014 tarihli Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü yazısına göre de üretimi yasal olmayan halk arasında boğma olarak tabir edilen alkollü içki olduğu tespit edilmiştir. 23.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda suça konu eşyanın boğma rakı tabir edilen ve üzüm cibresinin damıtılması suretiyle elde edilmiş distile alkollü içki olduğu belirlenmiştir. Sanık …’un aşamalarda, tekel bayisini işlettiğini, boğma rakıyı babası olan diğer sanığın içmesi için bulundurduklarını, sanık …’in aşamalarda, içmek için bulundurduğunu ve satışını yapmadıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanıklar hakkında kurulan hüküm,
1. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun’un 8 inci
maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine 62 nci maddesinin ikinci fıkrasının yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,
3. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4. Katılan kurum lehine hükmolunan vekalet ücretinin, sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/668 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.