YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11910
KARAR NO : 2023/70
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/24 E., 2016/86 K.
SUÇTAN ZARAR GÖREN : Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu
SUÇ : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Suçtan zarar gören vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bakırköy 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararının suçtan zarar gören vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun davadan haberdar edilmeksizin ve yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması nedeniyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63 üncü maddesinin onuncu fıkrasında yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına
aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrasında düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adlî para cezası olup, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adlî para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adlî para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle; suçtan zarar gören vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.