YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5931
KARAR NO : 2023/836
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 31.01.2014 tarihli ve 2014/6323 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etme suçundan dava açılmıştır.
2. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/20 E, 2015/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 08.06.2018 tarihli ve 14-2015/173154 sayılı düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz sebebi; suçun sanık tarafından işlenmemesine rağmen sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine, delillerin taktirinde sanık aleyhine yanılgıya düşülerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, sanık hakkında takdiri indirim sebepleri ile lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; katılanın olay anında çığlık atması ve güvenlik görevlilerinin olay yerine gelmesi üzerine sanığın eylemini dış unsurlardan dolayı tamamlayamadığı gözetilerek sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde katılanın arkadaşını ziyaret ettikten sonra saat 00:00 sıralarında evine gitmek üzere ayrıldığı sırada sanığın site içerisindeki güvenlik kulübesine doğru giderken katılanı gördüğü, arkasından yaklaşarak ayakkabısına basıp onu düşürdüğü, arkadan sarılıp ağzını kapatmaya çalıştığı, katılanın dizlerinin üzerine yere düştüğü, sanığın elini katılanın eteğinin altına sokarak çorabını yırttığı, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığı, sanık savunmalarında katılana karşı cinsel herhangi bir eylemde bulunmadığını sadece katılanın kendisine aşağılar gibi bakması nedeniyle sinirlenip katılanı gördüğünde çelme takarak düşmesini sağlamak için eylemde bulunduğu savunmuş ise de katılanın tüm aşamalardaki olayın oluşa uygun anlatımları nazara alınarak sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçu olarak nitelendirilip bu suçtan dolayı mahkumiyet hükmü kurularak uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları ve adli tahkikat tutanaklarından ibarettir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin
sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/20 E, 2015/59 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.