YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9833
KARAR NO : 2023/2014
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/124 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/124 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2020/10660 Esas, 2020/12889 Karar sayılı kararı ile iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesine ilişkin sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/632 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin; beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın davetli olarak bulundukları partide daha önceden aralarında tartışma yaşanan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen … ile tanık ….’ nin karşılaştıkları, taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kafe dışına taştığı ve kavgaya dönüştüğü, kavgayı ayırmaya çalışan katılanın, … ‘ı tanıyan ve yakınlığı bulunan sanık tarafından ele geçirilemeyen bıçakla sol baldır ön ve arka yüzünden yaralandığı, katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen 26.03.2015 tarihli adli tıp raporuna göre sol uylukta cilt-cilt altı kas tabakası ve arter ve ven kesilerine neden olan yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olacak nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın, beraatine karar verilmesine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları doğrular nitelikteki katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene ve adli tıp raporları ile tanıklar … ve …’nin beyanlarından saptandığı, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise …” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 4 yıl 2 ay hapis cezası olması karşısında bu cezaya ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/632 Esas, 2021/483 sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.