YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/7834
KARAR NO : 2009/9259
KARAR TARİHİ : 04.06.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davacı taraf vekili 22/10/2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuş, aynı tarihli celsede duruşma hakimi … … (…) de aynı gerekçelerle davadan çekindiğini bildirmiştir.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm begeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R

İncelenen dosya kapsamına göre;
… Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/480 Esas sayılı tazminat davasında Hakim … … ile Avukat … … …nın davalı olduğu, dosyanın da derdest bulunduğu,
… Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/79 Esasında kayıtlı dava dosyası müştekisinin Hakim … …, sanığının ise Avukat … … … olduğu,
Yine Avukat … … …nın şikayeti üzerine, Hakim … … hakkında “Görevi kötüye kullanmak” iddiası ile … … Savcılığınca soruşturma yapıldığı saptanmış olmasına karşın, görülmekte olan bu davada Avukat … … …nın taraf sıfatının bulunmadığı, duruşmalara müvekkilleri lehine katıldığı görülmüştür.
Öncelikle belirtilmelidir ki; görülmekte olan bir dava sırasında, duruşmanın hakimi ile taraflardan biri arasında bir dava veya düşmanlık halinin bulunması, duruşma hakiminin red sebebi olmakla birlikte (H.Y.U.Y.nın md. 29/5) vekil davanın taraflarından olmadığı için, vekil ile hakim arasında geçen olaylar ve var olan davalar, davanın tarafı olan müvekkil için red sebebi oluşturmaz. Kaldı ki; davacı vekili red dilekçesinde, yargılama sırasında yapılan usuli işlemlerde mahkeme hakiminin tarafsızlığından şüphe duyulmayı gerektirecek somut bir olay da göstermemiştir.
Ayrıca duruşma hakimi Semal …nin davadan çekinmesinde ileri sürdüğü gerekçeler, yukarıdaki red nedenleriyle birebir örtüşmekte olduğundan, hakimin çekinmesinin H.Y.U.Y.’nın 28. Maddesi anlamında çekinme değil, aynı yasanın 29. Maddesindeki hakimin kendi kendini reddetmesi şeklinde algılanması gerekir. Çünkü hakimin çekinme kararı verebilmesi, ancak H.Y.U.Y.’nın 28. Maddesindeki hallerden birinin varlığı halinde mümkündür. Çekinmeyi değerlendiren merci kararı bu yönü ile de doğrudur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. Maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Bu nedenle davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.