YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/3552
KARAR NO : 2006/10103
KARAR TARİHİ : 30.10.2006

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili şirketin işlettiği …’ın …’un Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında turizm işletme belgesi sahibi ve davalının abonesi olduğunu, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 16.maddesi ile 12.4.2002 tarih ve 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin 2/B maddesi uyarınca müvekkilinin tüketimlerine en düşük sanayi tarifesi uygulanırken 12.4.2004 tarihinden itibaren yüksek tarife esas alınarak tahakkuk yapılmaya başlandığını, 25.5.2004-23.6.2004 dönemine ilişkin faturaya en düşük tarife ile yüksek tarife arasındaki fark muhtelif kalemiyle 16.186.530.000.TL olarak yansıtıldığını, söz konusu tutara itiraz edilerek ihtirazi kayıtla ödeme yapıldığını ve ödenen miktarın iadesinin istendiğini ancak davalı yanca iade yapılmadığını belirterek en düşük tarife ile yüksek tarife arasındaki farkdan ve muhtelif kalem adı altında tahsil edilen 16.186.530.000.TL’nin talep tarihi olan 7.7.2004’ten itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığını, müvekkili kurumun 233 sayılı KHK kapsamından çıkarılması nedeniyle görev zararı olarak belirtilen indirimlerin Hazine Müşteşarlığınca karşılanmayacağının bu kurumun yazısıyla anlaşıldığından Bakanlar Kurulu kararının müvekkilini bağlamayacağını, davanın Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, 2634 sayılı Yasanın 16.maddesi ve 12.4.2002 tarihli 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin 2/B maddeleri uyarınca davanın kabulüne 16.186.530.000.TL’nin 15.7.2004’ten itibaren %42 ve değişen oranlarda avans faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.10 .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.