Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/4968 E. 2023/1980 K. 04.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4968
KARAR NO : 2023/1980
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, kasten yaralama suçundan aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği;
1. Kanuna ve hukuka aykırı olarak mahkumiyet kararı verildiğine,
2. Kararın hakkaniyetli olmadığına,
3. Mağdurun mahkemece alınan beyanının dikkate alınmadığına,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, mağdurun, teyzesi olan sanık …’nın eşi S.K. hakkında çevrede yapmış olduğu bir takım olumsuz konuşmalar ve tanığın cep telefonu numarasını rızası dışında üçüncü kişilere vermesi üzerine, bu durumu öğrenen sanık … ve arkadaşı sanık …’ın mağduru cebir ve tehditle alıkoymaları ve götürdükleri Dereiçi Mevki’nde darp etmeleri sonrasında serbest bırakmalarına ilişkindir.
2. Kolluk tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.
3. Adli Tıp Kurumu Kars Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.04.2015 tarihli raporda, mağdurdaki mevcut yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu bildirilmiştir.
4. Sanık …’nın olay tarihinde kullanmış olduğu cep telefonu numarasına ait HTS kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Mağdurun aşamalardaki beyanlarında, sanıkların kendisini hortum ve sopa ile darp ettiklerini iddia etmesi, sanık …’nın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, mağduru ”çubukla” darp ettiğini savunması, adli muayene raporlarında, mağdurun iddiasını doğrular nitelikte yaralanmaların bulunması karşısında, sanıkların mağdura yönelik atılı eylemi silahtan sayılan hortum ve sopa ile gerçekleştirmelerine rağmen, haklarında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması,
Bu kabule göre de; sanıkların, mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.