Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/564 E. 2023/2183 K. 11.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/564
KARAR NO : 2023/2183
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜM : Beraat

Köy yoluna tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen köy halkından …’in davaya katılma hakkı bulunmadığı, bu nedenle hükmü temyiz hakkı da olmadığı yapılan ön inceleme sonucu tespit edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ortaköy (Aksaray) Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2015 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Ortaköy (Aksaray) Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/203 Esas, 2015/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savsının temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.
2. Şikayetçi …’in temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konunu olay, sanığın ev ve samanlık yapılarak köy yoluna tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Fen bilirkişi raporunda, yapılan ev ve samanlığın köy yoluna 52.74 m2 tecavüzünün olduğunu, ancak ev ve samanlığın kullanılmadığı, boş olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Şikayetçi …’in temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Köy tüzel kişiliğine ait yola tecavüz suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından …’in davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.
B. Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1. Sanığın savunmasında, suça konu ev ve eklentilerinin kendisi tarafından değil 1960 yıllında babası tarafından yapıldığını, köy tüzel kişiliğine ait yol olduğunu bilmediğini beyan etmesi, fen bilirkişi raporunda evin kullanılmadığı ve boş olduğunun tespit edilmesi nedeniyle sanığın cezalandırılmasına yetecek derecede somut ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığa isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Şikayetçi …’in temyiz isteminin incelenmesinde;
Köy tüzel kişiliğine ait yola tecavüz suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından …’in davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla şikayetçi …’in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ortaköy (Aksaray) Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/203 Esas, 2015/249 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.