YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10242
KARAR NO : 2023/2198
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Sarıkamış Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/480 Esas, 2016/260 Karar sayılı
kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 5 ay hapis cezasının ertelenmesine 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tarafların paylı malik olmaları nedeniyle arazinin kullanımına dair uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu için beraat kararı verilmesi gerektiğine; aksi kabulde dahi diğer pay sahiplerinin dinlenerek aralarında paylaşım yapıp yapmadıkları, araziyi hangi şartlarda neye göre kullandıklarının sorulması, şikayetlerinin olup olmadığı araştırılması gerekirken eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.
2. Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın paylı malik olduğu dava konusu Sarıkamış İlçesi Armutlu köyünde bulunan ve katılana miras yolu ile kalan 135 Ada 78 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini kullanmasına engel olarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Fen Bilirkişisinin 22.05.2015 tarihli raporu ile; dava konusu yerin Armutlu köyü içerisinde 135 ada 78 parselde kaldığı ve tapuda Tevfik Özkan adına hisseli olarak kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.
3. Tapu kaydına göre; sanığın Sarıkamış İlçesi Armutlu Köyünde bulunan 135 ada 78 parsel sayılı taşınmazı kullanmış olduğu oysa bu taşınmazın mülkiyet bilgilerine bakıldığında hisseli olduğu sanığın sadece paylı malik olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın savunmasında, taşınmazı kullandığını ve kimseye kullandırmayacağını ikrar etmesi, sanığın paylı malik olduğu dava konusu taşınmazı miras yolu ile malik olan katılana kullandırmayarak taşınmazı tek başına kullanmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/480 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.