YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4383
KARAR NO : 2006/10709
KARAR TARİHİ : 16.11.2006

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-mal iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 26.9.2003 tarihinde Bayilik sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya techizat ve ekipmanları teslim ettiğini, müvekkilinin satış teşvik primi borcunu yerine getirmek istediğini ancak davalının sözleşme ile kendisine yüklenen teminat borcunu yerine getirmediği gibi başka bir akaryakıt dağıtım şirketi ile anlaşma imzaladığını ve müvekkili şirkete ait işaret ve logoları istasyondan kaldırdığını, durumun mahkeme kanalı ile tesbit edildiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, davalının elinde bulunan malzemelerin müvekkiline iadesi ile 500.000 USD cezai şartın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 4054 sayılı Rekabetin Korunması hakkındaki kanuna aykırı olduğunu, sözleşmede cezai şartın imza sırasında tesbit edilmediğini bu bölümün davacı tarafından tek taraflı olarak doldurulduğunu öne sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasında 23.12.1993 tarihinde (10) yıl süreli bayilik sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 23.12.2003’te sona erdiği, ayrıca taraflar arasında sözleşme süresi sona ermeden protokol başlıklı bir belge daha imzalandığı, bu sözleşmenin bayilik sözleşmesinden farklı ve bağımsız olduğu, bu protokolde cezai şartın başlangıçta belirlenmediği ve tarafların sundukları nüshaların farklı olduğu bu durumda protokolün hayata geçirilmediği, bu nedenle davacının cezai şart talebinin yerinde olmadığı ancak davalının elinde bulunan malzeme ve demirbaşları davacıya iade etmesi gerektiği nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyaya davacı tarafça sunulan 26.9.2003 tarihli protokolde tarafların imzası mevcut olup protokolun (V) maddesinde ise cezai şart olarak 500.000 USD’nin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı tarafça sunulan protokolün diğer örneğinde ise davacı şirket temsilcilerinin imzasının bulunmadığı gibi (V) maddede düzenlenen cezai şart miktarının ise yazılı olmadığı görülmüştür. Taraflar arasında yapılan protokol ile sözleşme şartlarının değiştirilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davalı yan protokolün cezai şarta ilişkin olan boş bölümünün sonradan anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu kesin delillerle ispatlayamamıştır. Hal böyle olunca mahkemece protokol hükümleri irdelenip, değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.