YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16128
KARAR NO : 2023/2813
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2019/309 Esas, 2021/53 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/371 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. İlk Derece ile İstinaf Mahkemesinin gerekçelerinin yeterli olmadığına,
3. Sanığın uyuşturucu maddeyi arkadaşlarıyla birlikte içtiğine dair tanık beyanları ile çelişmeyen beyanlarının İlk Derece Mahkemesince dikkate alınmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Söz konusu uyuşturucu maddenin ticari amaçla değil, arkadaş ortamında ücretsiz olarak ikram amacıyla bulundurulduğuna,
5. Sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi …’dan temin ettiğine dair beyanlarının dikkate alınmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığa ait ikamette uyuşturucu madde satıldığına dair istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sonucu ikametten çıkan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan …’ın üzerinde bulunan 1 paket nikotin ve sentetik kannabinoidlerden MDMB-4en-PINACA içeren maddeyi rızaen teslim ettiği, yazılı arama emrine istinaden yapılan arama sonucu sanığın ikametinde ele geçen poşetler ve üzerinde ele geçen 1 paket ile sanığın ikametinde bulunan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan İlker’e ait 1 paket içinde de aynı türden uyuşturucu madde bulunduğunun tespit edildiği, ayrıca sanığa ait ikamette haklarında verilen beraat hükümleri kesinleşen … ve … ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan…’in, arama sırasında ikamete gelen ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Küçük … ve…’in de yakalandığı olayda :
İkametin sanığa ait olması, beraat eden sanıkların suça konu uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğunu beyan etmeleri, kullanıcı …’ın kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmesi, kullanıcılar Küçük … ve…’in uyuşturucu madde satın almak amacıyla ikamete geldiklerini beyan etmeleri, kolluk tutanağının olayla tutarlı olması karşısında, …’da ele geçirilen maddeyi sanığın sattığı ve ikametinde satmak için uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uygulanırken Anayasa Makemesi’nin iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında İlk Derece Mahkemesinin “Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi” yerine “Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi” olarak yazılması mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delil değerlendirmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddeleri satın aldığını beyan ettiği … hakkında gerekli soruşturmanın yapıldığı ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dolayısıyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/371 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.