YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14701
KARAR NO : 2023/2213
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2012 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.
2. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli ve 2012/186 Esas, 2015/1272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci
fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği, hükmün yasal ve adil olmadığına, psikolojik durum ve maddi imkansızlık nedeniyle olayın gerçekleştiği, karşı tarafın maddi zararının tamamının giderildiği halde gerekli indirim uygulanmadığı, verilen ceza miktarının fazla olduğu ve benzerine ilişkindir.
2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam olduğu halde hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, katılanın arkadaşı olan sanığın, katılan ile birlikte çalıştıkları işyeri soyunma odasında poşet içerisinde bulunan kıyafetinin cebinde olan kredi kartını alarak ATM’den nakit para çektiği, sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Finansbank AŞ. 02.02.2012 tarihli yazı cevabında, katılan …’ya ait 4446********3371 nolu kart ile 03.01.2012 tarihinde yapılan işlemleri gösteren tablo ile güvenlik kamera görüntüsünü içeren CD’yi gönderdiği, ilgili tabloda 03.01.2012 günü saat 08.43’te 400,00 TL, 08.45’te 400,00 TL, 08.46’da 200,00 TL nakit avans çekildiği ve para çekilen ATM’nin Karasu’da olduğu anlaşılmıştır.
3. 12.01.2012 tarihli tespit tutanağında, kredi kartı ile nakit para çekilen Finans Banka ait ATM’de bulunan kamera kayıtlarında katılan … ile birlikte yapılan incelemede katılanın belirtilen saatlerde ATM’den nakit çekimi yapan kişiyi teşhis ettiği, bu kişinin olay günü beraber çalıştığı iş arkadaşı … isimli şahıs olduğu imza altına alınmıştır.
4. Sanık, maddi imkansızlıklar nedeniyle katılanın pantolonunun cebinden aldığı kredi kartı ile ATM’den nakit para çektiğini, zararını karşıladığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hüküm, katılanın cüzdanında bulunan kredi kartı ile 1000,00TL nakit para çekimi yapılan olayda, sanığın katılana 900,00 TL para verdiğini ve zararını karşıladığını belirtmesi, katılanın ise sanığın kendisine 900,00 TL ödeme yaptığı, kalan 700,00 TL’yi henüz ödemediği ve zarar talebinin devam ettiğini beyan etmesi karşısında, katılanın beyanına başvurulup kısmi ödeme nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı, ödemenin ne zaman yapıldığı hususu sorularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin beşinci fıkrası delaletiyle aynı Yasanın 168 inci maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam olan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli ve 2012/186 Esas, 2015/1272 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.