YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1606
KARAR NO : 2023/16449
KARAR TARİHİ : 23.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası,62 inci maddesinin birinci fıkrası,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanığın eylemini haksız tahrik altında işlemediği,katılanın sanığın kızını kaçırıp tecavüz etmediğini yasalara, usule, içtihatlara, oluşa, dosya kapsamına, yanlı ve eksik incelemeye dayalı yerel mahkeme kararının katılan lehine temyizen incelenerek bozulmasına, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan hakkında sanığın kızına karşı işlediği iddia olunan cinsel saldırı suçundan kamu davası açıldığı bu davanın duruşması sonrasında sanığın kızına yönelik eyleminin yarattığı tahrik altında katılana karşı “o…. k…., ş……, haysiyetsizler” şeklinde sözler ile hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Katılan vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile tanık beyanlarına göre, sanığın iddianameye konu eylemleri gerçekleştirdiği Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sair Hususlar Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun 129/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/4 üncü maddeleri gereğince doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar vermek gerektiği gözetilmeden sanık hakkında önce cezaya hükmedilip sonra “ Ceza verilmesine yer olmadığı” şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, “ceza uygulamasına ilişkin kısım karardan çıkartılıp yerine ““5237 sayılı Kanun’un 129/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/4 üncü maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibareleri eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2023 tarihinde karar verildi.