YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1652
KARAR NO : 2023/16243
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, mağdurların şikâyetçi olmaması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının ve indirim yapılmamış olmasının hatalı olduğu, suçun maddi unsurlarının oluşup oluşmadığı tespit edilmeksizin hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Tüm dosya kapsamı itibariyle olayın oluş şekli ve mahkememizin kabulüne göre; sanık hakkında … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/723 Esas ve 2013/822 Karar sayılı ve 04.10.2013 tarihli kararıyla kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan dolayı 5237 sayılı yasanın 125/3-a, 43/2, 62 nci maddesi gereğince neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezası verildiği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 22.11.2013 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Sanık hakkında … Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/160 Esas, 2015/8 Karar sayılı ve 09.01.2015 tarihli kararıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 62, 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, kararın 23.02.2015 tarihinde kesinleştiği görülmüş ve sanığın beş yıllık denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği görüldüğünden Ceza Muhakemesi Kanun’u madde 231/11 gereği mahkemesine ihbarda bulunulmuştur. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 22.11.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın ikinci kasıtlı suçu 01.01.2014 tarihinde diğer bir deyişle 5 yıllık denetim süresinde işlediği anlaşıldığından Ceza Muhakemesi Kanun’u madde 231/11 gereği … Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/723 Esas ve 2013/822 Karar sayılı ve 04.10.2013 tarihli açıklanması geri bırakılan hükmün Ceza Muhakemesi Kanun’u madde 213/11 gereği açıklanmasına karar verilmiştir” şeklindeki gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hüküm,
1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası, 230 uncu maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına dair kurulan yeni hükmün, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz hüküm kurulması,
2. Temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince  uygulama yapılması yerine, aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca ceza belirlendikten sonra, üçüncü fıkranın (a) bendinin uygulanması,
3. Sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede talep olunmayan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine aykırı davranılması,
4.Hakaret suçunun, aleni olan yolda işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık …’ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.