YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8049
KARAR NO : 2022/8924
KARAR TARİHİ : 12.12.2022

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.09.2020 tarih ve 2020/229 E. – 2020/389 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Çanakkale Boğazında feribotlarla araç ve yolcu taşımacılığı yaptığını, davalının Çanakkale Boğazında ve Eskihisar-Topçular hattında yaptığı taşıma hizmetlerinde 2001 yılına kadar sürekli artan bir fiyat politikası izlerken bu tarihten sonra Çanakkale Boğazı hattında taşıma ücretlerinde artış yapmayı durdurduğunu, zamanla fiyatların maliyetin dahi altına indirildiğini, hakim durumun kötüye kullanılması ile uygulanan fiyat politikası sonucu rakip durumundaki özel firmaların piyasa dışına itildiğini, bu nedenle müvekkilinin de zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 400.000,00 TL maddi tazminatın zararın meydana geldiği tarihlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin 2005 yılından itibaren Çanakkale Boğazında taşımacılık işletmeciliği yapmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; bozmaya konu kararda tartışılıp değerlendirildiği üzere, davaya konu Çanakkale Boğaz hattındaki taşıma ücretleri tarifesindeki davalı taraf uygulaması nedeniyle davacının 2001, 2002, 2003 ve 2004 yıllarında zararının oluştuğunun tespit edildiği, bozma öncesi alınan her iki raporda da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, davacının 2001 yılında 95.795,50 TL, 2002 yılında 148.147,46 TL, 2003 yılında ise 48,173 TL ve 2004 yılında da 148.357,50 TL olmak üzere toplam 439.473,46 TL zararının bulunduğu; oluşan zararın davalıdan talep edilebileceği toplanıp değerlendirilen tüm delillerden anlaşıldığından, davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak 400.000,00 TL’nin 95.795,50 TL’sine 01/01/2002 tarihinden itibaren 148.147,46 TL’sine 01/01/2003 tarihinden, 48.173,00 TL’sine 01/01/2004 tarihinden itibaren
ve bakiye 107.884,04 TL’sine 01/01/2005 tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20.493,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.