YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13173
KARAR NO : 2023/1375
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/243 Esas, 2020/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/809 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan mağdurlar vekili, katılan vekili ve Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan mağdurlar vekilinin temyiz isteği, mağdurların beyanlarının istikrarlı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz isteği, taleplerine rağmen mağdurların koruyucu ailelerinin dinlenmediğine, katılanın suçu çocuklarından öğrendiği tarihte, velayet hakkında uzman görüşleri alınmış ve çocukların davacı annede kalması yönünde rapor verdiklerinin anlaşıldığına, sanığın yaşantısının normal olmadığına bunun boşanma davasında dinlenen tanıklarca dile getirildiğine, sanık hakkında verilen kararın aleyhine bozulmasına ilişkindir.
3. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, mağdurların beyanlarının istikrarlı olmasına, mağdurların koruyucu ailelerin yanında da cinsel içerikli sözler ve davranışlarında artma olduğuna, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyeceğine eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılan ile sanığın resmî nikahlı eş oldukları, mağdurların ise müşterek çocukları oldukları, mağdurların 05.01.2020 tarihinde Çocuk İzlem Merkezinde (…) alınan ifadelerinde öz babaları tarafından cinsel istismara maruz kaldıklarını beyan etmeleri ve katılanın şikayeti üzerine soruşturma başlatıldığı, katılanın alınan ifadesinde; sanık ile boşanma aşamasında olduklarını, evliliklerinden 8, 6, 5 ve 4 yaşlarında dört çocukları olduğunu, çocuklarından … …’nın %88 ağır engelli olduğunu, sanığın Ekim 2019 itibarıyla kendi evlerinin arka binasına taşındığını, çocuklarını zaman zaman sanığın yanına gönderdiğini, 05.01.2020 tarihinde … …’nin yanına gelerek sanığın poposuna parmağını soktuğunu, “bunları anlatırsan anneni öldürürüm, sizi yuvaya verirler” dediğini, sanığın … …’nın bezini değiştirirken aynı eylemi … …’ya yaptığını bu sırada telefonu ile fotoğraf çektiğini beyan ettiği, mağdur …’nın alınan ifadesinde; babasının kendisinin ayıp yerlerine dokunduğunu, kıyafetinin içinden parmağını kaka yaptığı yere soktuğunu, canı acıdığı için babasına yapma dediğini, bunu babasının bir kez yaptığını beyan ettiği, mağdur …’nin alınan ifadesinde; babasıyla film izlediğini, film izlerken babasının arkadan gelerek kıyafetlerini ve kilodunu çıkarıp poposuna dokunduğunu ve sonra işaret parmağını poposuna soktuğunu, canının yandığını söyleyince babasının “Kes çeneni” dediğini ve babasının bu eylemi tam üç kez yaptığını beyan ettiği, mağdur …’in alınan ifadesinde; Kayseri’de babasının yanındayken babasının parmağını bacak arasından ittirerek kutusuna soktuğunu, kardeşi …’in de bezini değiştirirken babasının parmağını …’in poposuna soktuğunu ve bu sırada telefonla fotoğraf çektiğini beyan ettiği, diğer mağdur …’nın 5 yaşında olması ve Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Engelli Sağlık Kurulu Raporuna göre %88 oranında engelli olması nedeniyle ifadesinin alınmasına gerek duyulmadığı, katılanın sanık aleyhine 14.10.2019 tarihinde boşanma davası açması, boşanma davasında çocuklarının velayetinin kendisine bırakılmasını istemesi, sanığın ise özellikle çocukların velayetinin kendisinde kalmasını istemesi nedeniyle velayet konusunda katılan ile sanık arasında anlaşmazlık olması, müracaat tarihine kadar çocukların anneleri Sümeyye ile birlikte kalmaları ve en küçüğü beş en büyüğü ise sekiz yaşında olan mağdurların yaş itibarı nedeniyle yönlendirmeye müsait olmaları, mağdur …’in poposu dışında babasının çiş yaptığı yere parmak soktuğunu beyan etmesine rağmen adli tıp raporunda genital muayenesinde kızlık zarının intakt olduğunun belirtilmesi, mağdurlar …, … ve …’in; özürlü kardeşleri … …’nın poposuna babalarının parmak soktuğunu beyan etmelerine rağmen yargılama aşamasında Adli Görüşme Odasındaki (…) beyanlarında bu hususu doğrulamamaları, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurlar …, … ve …’in; Kayseri iline geldikten sonra babalarının popolarına parmak soktuğu yönünde beyanda bulundukları, sadece mağdur …’in …’deki beyanında ayrıca babasının İstanbul ilindeyken de poposuna parmak soktuğu yönünde beyanda bulunduğu, mağdur …’in yargılama aşamasında …’da alınan beyanında İstanbul’da gerçekleştiğini iddia ettiği olayla ilgili olarak bir beyanda bulunmadığı, mağdurların 2019 yılı Eylül ayında Kayseri iline geldikleri ve anneleri olan katılanın 14.10.2019 tarihinde boşanma davası açtığı, parmak soktuğu yönündeki iddiaların Kayseri ilindeyken meydana geldiğinin iddia edilmesine rağmen İstanbul ilindeyken mağdurların babaları olan sanığın popolarına parmak soktukları yönünde bir iddialarının olmaması, mağdurların iddialarının sadece popoya parmak sokma iddiası olması, katılanın, sanığın kendisini sürekli rahatsız ettiği, takip ettiği, koruma kararı aldırmasına rağmen bu tarz eylemlerine devam etmesi nedeniyle sanığın dört çocuğa karşı nitelikli cinsel istismar suçundan ceza alması halinde sanıktan tamamen kurtulacağı düşüncesiyle hareket ettiği bu nedenle mağdur çocukları da yönlendirdiği yönünde mahkemede oluşan kanaate ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde olunamadığından bahisle beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdurlar vekili, katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/809 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili, katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.