YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4476
KARAR NO : 2023/2094
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/126 Esas, 207/135 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.09.2017 tarihli ve 2017/1571 Esas, 2017/1650 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca esastan redde karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/74 Esas, 2018/2941 Karar sayılı kararı ile;

5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması açısından tüm delillerin değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/2346 Esas, 2018/2511 Karar sayılı kararı ilk derece mahkemesi karının kaldırılarak sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli 2019/265 Esas, 2019/1502 karar sayılı kararı ile temyiz dilekçesinde temyiz nedeni gösterilmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

F. Temyiz isteminin reddi kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli 2019/1161 Esas, 2019/3330 Karar sayılı kararı ile itiraz yerinde görülmeyerek itirazın incelenmesi icin dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.11.2020 tarihli 2019/20-341 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 20 . Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli 2019/265 Esas, 2019/1502 Karar sayılı kararının kaldırılarak dosyanın özel daireye tevdiine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Dosyada verilmiş bulunan mahkûmiyet hükmünün ağır olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde taşıyan araca öncülük ettiği olayda uyuşturucu maddelerin, sanık … yönetimindeki ….. plaka sayılı araçta ele geçirilmiş olması, başka bir araçla takipte olan ve uyuşturucu maddeyi satın alan …’ın ifadesi, hükümlü ….. ile sanık … arasındaki görüşmeler ve mesajlaşmalara ait kayıtlar ve dosya kapsamındaki diğer deliller nazara alındığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/2346 Esas, 2018/2511 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.