YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14202
KARAR NO : 2023/1984
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2014/1273 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci
fıkrası, 58 inci maddesini altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2014/1273 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/11520 Esas, 2020/15699 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi hakkında Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılması, dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, tekerrür hükümlerinin hatalı uygulanması ve yazım hatası yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/534 Esas, 2021/984 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesini altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza ve tekerrüre esas alınan ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda mahkûm olarak bulunan sanık … ve inceleme dışı sanıklar ile şikâyetçi arasında çıkan tartışma sonucu sanığın şikâyetçiyi basit tıbbî müdahale ile giderilemez nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir. Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanında ve infaz koruma memurları tarafından düzenlenen 02.07.2014 tarihli tutanakta, sanığın şikâyetçiyi darp ettiği belirtilmiştir.
3. Şikâyetçi hakkında düzenlenen Silivri Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 15.06.2021 tarihli raporunda, nazal bölgede ödem ve kanama, sağ sırt tarafında hiperemi, sağ ve sol uyluk lateralde, sağ ve sol diz bölgesinde hiperemik alanlar, sağ üst 1 nolu dişte mobilite olarak tanımlanan lezyonların, basit tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı belirtilmiştir.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın Suçu İşlemediğine ve Lehe Hükümlere Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden
Şikâyetçinin beyanı ile uyumlu adlî muayene raporları ve tutanaklar karşısında, mükerrir olan sanık
hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve lehe hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/534 Esas, 2021/984 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.