Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/8033 E. 2023/16395 K. 22.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8033
KARAR NO : 2023/16395
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 3000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hakaret suçudan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/100 Esas, 2016/10 Karar Sayılı Kararıyla Sanık Hakkında
1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para ile cezalandırılmasına ve dördüncü fıkrası uyarınca da adli para cezasının birer aylık 24 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve beşinci fıkrasının delaletiyle 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollanmasıyla birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8440 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve dördüncü fıkrası uyarınca da adli para cezasının birer aylık 24 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdur …’nın, … Devlet Hastanesi’nde acil servis doktoru olarak, mağdur … ise hasta kabulde otomasyon personeli olarak görev yaptığı, sanığın, hastanenin acil kısmına başka bir olay kapsamında yaralanması nedeniyle müracaatta bulunması üzerine mağdur … tarafından muayene edilmesinden sonra hakkındaki adli raporun kendisine verilmesini istemesi üzerine çıkan tartışmada mağdurlara “Siz …’nin köpeğisiniz.” diyerek hakaret ettiği Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Sanık ile doktor olan mağdur … arasında, adli rapor nedeniyle yaşanan tartışma sırasında, bağrışma seslerini duyan ve acil hasta kabulde otomasyon personeli olarak görev yapan mağdur …’nin olay yerine giderek sanığa uyarıda bulunması üzerine sanığın, mağdur …’ye hakaret etmesi eyleminin, mağdurun icra ettiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirilmediği ve mağdur … sanığın kendisine hakaret ettiğine dair anlatımının olmaması, mağdur … ile tanıklar … ve …’nin beyanlarının da benzer nitelik taşıması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın, doktor olan mağdur …’ya karşı hakaret niteliğinde herhangi bir eyleminin bulunmadığı, dolayısıyla sanığın, yalnızca mağdur …’ye hakaret ettiği ve bu eyleminin de mağdurun görevinden dolayı gerçekleştirilmemesi nedeniyle sanık hakkında, sadece takibi şikâyete bağlı olan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki hakaret suçu kapsamında değerlendirme yapılması gerekirken, kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçundan hüküm kurulup, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,
2. 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve kabul edilen ifadenin acil muayene odasında söylendiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğuna ilişkin yeterli gerekçe belirtilmeksizin anılan Kanun maddesinin tatbiki,

3. Kabule göre de;
a. Somut olay kapsamında, doktor olan … ve acil hasta kabulde görevli olan …nin 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında kurul halinde çalışan kamu görevlisi olarak nitelendirilemeyeceğinin düşünülmemesi,
b. Hükmolunan 442 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hesaplanması sırasında yapılan hata sonucu sanığın neticeten “8840 TL” yerine “8440 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Mahkemenin kararırına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.