Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/18624 E. 2023/1267 K. 08.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18624
KARAR NO : 2023/1267
KARAR TARİHİ : 08.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/283 Esas, 2016/988 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz sebebi; Özetle, suça konu mesajları kendisinin göndermediğini, katılanı tanımadığını, cep telefonunu çalıştığı yerde bulunan birilerinin kullanmış olabileceğini, gerçekleştirmediği eylemden dolayı hakkında ceza verilmesi sebebiyle mağdur olduğunu hakkında beraat ve lehe hükümlere göre karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; Özetle, sanığın eylemini elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle gerçekleştirmesi sebebiyle hakkında arttırım maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında hüküm kurulurken lehe hükümlerin yeterince tartışılmadan ve soyut gerekçelerle uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece ” Katılanın kullanmakta olduğu … nolu hattına olayın olduğu 25.05.2015 günü iddianamede belirtildiği üzere saat 07:58’de “benim başka bir şeyimi yersin”, 10:24’de “benimle arkadaş olur musun canım”, 11:21’de “bana da ver”, 12:08’de “seni sk…mek istiyorum” ve 12:14’de “senin o a…cığını sk..mek istiyorum” şeklinde cinsel içerikli mesajların atıldığı, bu mesajların ifade tutanağıyla zapta geçirildiği, katılana mesaj atan numaranın … numaralı hat olduğu, bu hattın da sanık … tarafından kullanıldığının tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ancak söz konusu hattı 10 yıldır kendisinin kullandığını, hattını kimseye vermediğini, kimseye de mesaj atmadığını beyan etmesine rağmen, sanığın olayın olduğu 25.05.2015 günü saat 07:58’den saat 12:14’e kadar katılana yedi adet mesaj attığı, bu durumun TİB raporuyla da sabit olduğu, sanığın eyleminin bu haliyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve katılanın olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu zincirleme olarak işlediği sabit görülerek; sanık hakkında katılana karşı üzerine atılı Cinsel Taciz suçunu işlediği sabit olmakla eylemine uyan TCK’nın 105/1 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu nazara alınarak seçenek yaptırımlardan hapis cezası takdir olunarak ceza tayini yoluna gidilmiş, sanığın eylemini birden fazla gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmasına karar verilerek TCK’nın 43/1 maddesi gereğince sanığın işlemiş olduğu suçun sayısı dikkate alınarak cezasından taktiren 1/2 oranında arttırım yapılmış, sanığın yargılama sürecindeki olumlu ve saygılı tavrı nazara alınarak hakkında TCK’nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmış, sanık daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış ise de, suç işleme hususundaki eğilimi dikkate alınarak, bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesine göre seçenek yaptırımlara çevrilmesine, aynı yasanın 51. maddesine göre ertelenmesine ve verilen hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına…” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunmaları, katılan beyanları, HTS kayıtlarından ibarettir.

IV. GEREKÇE
Olay günü sanığın katılanın kullanımında olan cep telefonuna cinsel içerikli mesajlar göndererek cinsel taciz suçunu elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması ile duruşmalara herhangi bir olumsuz özelliği yansımayan ve adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında suç işleme hususundaki eğilimi dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmaması şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun’un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/283 Esas, 2016/988 kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.