YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10526
KARAR NO : 2023/1999
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2014/248 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2014/248 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/7854 Esas, 2020/14871 Karar sayılı kararı ile; alt sınırdan uzaklaşma nedenleri izah edilmeden sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınan ilâmın uzlaşma kapsamında olan mala zarar verme suçu olduğu, uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı mahkemece sorularak sonuca göre tekerrür hükmünün değerlendirilmesi gerektiği ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2020/507 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; sübuta ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve temyiz dışı sanık …’un kasten kemik kırığı oluşacak şekilde ve … çekici ve job ile katılanı yaraladıklarının sabit olduğu, ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiği ve katılanın küfür ettiği yönündeki sanık savunmalarının aksine delil bulunmadığı anlaşılmıştır.
2. Katılan ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Katılan …’in yaralanmasına ilişkin İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 28 Ağustos 2015 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2020/507 Esas, 2021/420 Karar kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık … ve temyiz dışı … ‘un katılanı jop ve cam kırma çekici ile yaraladıklarının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kanıtlanan eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2020/507 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.