YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14306
KARAR NO : 2023/2085
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/301 Esas, 2016/205 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/6934 Esas, 2021/6961 Karar sayılı kararı ile; “hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edildiği, 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya bu durumun gerekçesi kararda gösterilmeden karar verildiğinden” bahisle hükmün bozulmasına,
3. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/422 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın eksik inceleme ile alındığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuğun evden annesine ait giysileri poşete doldurup götürürken annesi ve ablası …’in fark ettiği, …’in tepki göstermesi üzerine suça sürüklenen çocuğun ablası …’i basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Suça sürüklenen çocuk savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, adli raporun hüküm kurmak için yeterli olduğu, mağdurun uzlaşmayı kabul etmediği, kurulan hükümde açıklanan nedenlerle isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/422 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.