Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2009/9667 E. 2009/11372 K. 07.07.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/9667
KARAR NO : 2009/11372
KARAR TARİHİ : 07.07.2009

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında … Köyü 101 ada 274 parsel sayılı 1781 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 633 numaralı vergi kaydı ile tarla olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı, orman iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar … ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı … Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.
Şöyle ki; çekişmeli 101 ada 274 sayılı parselin yalnızca batı sınırında 101 ada 273 sayılı tarla niteliği ile tespit edilip kesinleşen yer, doğu, kuzey ve güney sınırları ormanla çevrili olup, ormanla iç içe bulunduğu, % 20-30 eğimli, 30-40 yıldır hiç kullanılmayan, üzerinde dağınık ve küme halde 25-35 yaşlarında meşe ağaçları ile birlikte böğürtlen, diken ve çeşitli otlarla kaplı olduğunun uzman orman ve ziraat mühendisi bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır.
Bir taşınmazın özel mülk olarak kişiler adına tesciline karar verilebilmesi için taşınmazın öncelikle orman sayılmayan yer olması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla zilyetlik süre ve koşullarının oluşması gerekir.
Somut olayda; taşınmazın 30-40 yıldır hiç kullanılmadığı ve içinde 25-35 yaşlı orman ağaçları olan ve ormanla iç içe 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2. maddesine göre orman bütünlüğünü bozucu yer olmasına rağmen, Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle davanın reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.