YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16083
KARAR NO : 2023/820
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/460 Esas, 2021/469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2021/1395 Esas, 2022/1407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2022 tarihli ve 2022/2630 Esas, 2022/5172 Karar sayılı kararı ile sair redli olarak “Sanığın olay tarihinde mağdur ile kendisinin … ve külotunu indirdiği, bu şekilde yan yana durdukları esnada katılan …’nın gelmesi üzerine eylemine son verdiği, mevcut haliyle sübuta eren fiilin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c. 3. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulması” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/606 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan mağdur vekilinin temyiz istemi; sanığın mağdura karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle temel cezanın da en üst hadden tayini suretiyle bu suçtan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık müdafii ile sanığın temyiz istemi; sanığın mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair dosya kapsamında mağdurun alınan soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığından atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, yabancı uyruklu sanığın Türkçe’yi yeteri kadar bilmediği halde tercümansız alınan soruşturma evresi beyanlarının da hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Yapılan yargılama neticesinden sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel isitsmarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiş ve vaki istinaf başvuruları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin temyiz talebi bölge adliye mahkemesince reddedilmiştir.
3. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili ek kararın onanmasına ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönüyle kurulan hükmün ise suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemece “Olay tarihi olan 09.04.2021 tarihi itibarıyla mağdur …’nın on iki yaşından küçük olduğu, sanık …’ın ise Afgan uyruklu olup 1,5 yıl önce Türkiye’ye kaçak yollarla geldiği, yaklaşık 1 yıldır mağdurun babası katılan …’ın Kayseri-Yahyalı-Senirköy Köyü’ndeki ev ve müştemilatında yanında çalıştığı ve büyükbaş hayvanlarının bakımıyla ilgilendiği, aynı zamanda ahırın yanındaki bir bölümde ikamet ettiği, sanığın olay tarihinde ahırda yalnız kaldıkları sırada mağdur ile kendisinin … ve külotunu indirdiği, bu şekilde yan yana durdukları esnada mağdurun annesi katılan …’nın gelmesi üzerine eylemine son verdiği” şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiş, sanığın olaya ilişkin evrelerdeki çelişkili savunmalarına itibar edilmediği, mağdurun aşamalardaki alınan beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu ve sanığın kendisine gerçekleştirdiği eylemleri kabul edilen oluş gibi anlattığı, mağdurun annesi katılan …’nın ifadelerinin de mağdur beyanları ile örtüştüğü ve tüm dosya içeriğine göre sanığın mevcut haliyle sübuta eren fiilinin 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bu madde uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içendeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafii ile katılan mağdur vekilinin sübuta ve sair hususlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/606 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.