YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/326
KARAR NO : 2023/16457
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilebilmesi için öncelikle hakaret suçunun karşılıklı olduğunun delillerle ispatlanmış olması gerektiğine, katılan hakkında sadece soyut isnatlarla açılmış bir tahkikat bulunmasının sanık hakkında ceza verilmesine engel olmaması gerektiğine, katılan hakkında bahsi gecen soruşturma sonuçlarının akıbetlerinin beklenmesi ve hatta dava açılması halinde ise davaların birleştirilmesi gerektiğine, katılanın sanığa hakaret ettiğine dair hiçbir delil bulunmadığına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Olayların gelişimi, mesajda mailler ile ilgili şikâyette bulunulacağının ifade edilmesi ve sanığın şikâyetçi tarafından davaya konu mesaj dışında kendi mail adresi kullanılarak kendisine atılmış başka mesaj olmadığını ifade etmesi karşısında savunmaya itibar edilmemiş, yapılan yargılama ve delillerin değerlendirilmesi sonucu çevrimiçi mesajlaşma kayıtları da nazara alınarak sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında suçun karşılıklı işlenmiş olduğu” gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan … vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2023 tarihinde karar verildi.