Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/14828 E. 2023/2003 K. 13.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14828
KARAR NO : 2023/2003
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/182 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının Esas No : 2022/14828

mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/182 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/16617 Esas, 2021/1334 Karar sayılı kararı ile sanığın yargılama konusu eylemi yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/174 Esas, 2021/380 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun silahtan sayılan taş ile işlendiğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan arasında 10 yıl önce meydana gelen olayla ilgili husumet olduğu, olay günü yürüyüş yaptıkları sırada karşılaşan taraflardan sanığın, katılana taş ile vurarak Fethiye Devlet Hastanesince düzenlenen 05.03.2016 ve 09.03.2016 tarihli adli muayene raporlarına göre küt tramvaya bağlı sol ön kol dorsal yüzde ödem, ekimoz ve abrazyon oluşacak şekilde yaraladığı, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, katılanın da taşla sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun silahtan sayılan taş ile işlendiğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu içeriği ile saptandığı, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın kasten yaralama eylemini 5237 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının 4 üncü bendine göre silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin Fethiye Devlet Hastanesince düzenlenen 05.03.2016 adli muayene raporunda anlaşılmış olup hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/174 Esas, 2021/380 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.