YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9551
KARAR NO : 2023/232
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 2015/216 Esas, 2015/320 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci

maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ,
2. Yeterli delil bulunmadığına, sadece tutanak tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
31/03/2015 tarihinde Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince uyuşturucu madde kullanan ve satan şahısların yakalanmasına yönelik yapılan çalışmalarda Kayapınar İlçesi …. Anadolu İmam Hatip Lisesi bahçe duvarının yanında bulunan boş arazide taşların üzerinde oturan 6 şahsın durumlarından şüphelenilerek yanlarına yaklaşıldığı sırada çocuk olduğu değerlendirilen 3 şahsın koşarak olay yerinden kaçtığı, havanın karanlık olması sebebiyle yakalanamadıkları, olay yerinde kalan diğer 3 şahsın bulundukları yerin ön tarafında taşın altında 5 adet şeffaf jelatine sarılı 3.60 gram toz esrar maddesi ve başka bir taşın altında 10,5 cm uzunluğunda bıçak ele geçirildiği, sanığın cebindekileri çıkarması istendiğinde, sanık cebinde bulunan toplamda 125 TL parayı görevlilere uzatarak “malzeme benim, yakalayabiliyorsanız yakalayın beni” şeklinde beyanda bulunarak hızla olay yerinden kaçtığı ve sanığın yakalanamadığının tespit edildiği ve bu doğrultuda olay yakalama ve tartı-rıza ile teslim tutanağı, 01.05.2015 tarihli Hüseyin Timocin isimli şahsa yaptırılan canlı teşhis tutanağı, 09.04.2015 tarihli ekspertiz raporu, sanık ve tanık beyanları dikkate alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna dair, savunmasının aksine mahkûmiyetine yetecek kesin ve inandırıcı delilil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/216 Esas, 2015/320 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.