YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5077
KARAR NO : 2023/366
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/291 Esas, 2020/301 Karar sayılı kararı ile İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına, birleştirme hususunda uyuşmazlık ortaya çıktığından uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 19.10.2020 tarihli ve 2020/2008 Esas, 2020/429 Karar sayılı kararı ile, her iki dosyada sanıkların ayrı olduğu, iddianamede anlatılan olayların ayrı olduğu, her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı, dosyaların birbirleri içinde incelenmesi ve onaylı suret çıkarılmasının mümkün olduğu, bu aşamada davaların birlikte yürütülmesinde hukuksal yarar bulunmadığı gerekçesiyle birleştirme kararının kaldırılmasına, yargılamaların ayrı ayrı yürütülmesine karar verilmiştir.
C. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/398 Esas, 2020/396 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
D. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/2653 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1- Hükmün gerekçesiz olduğuna,

2- Yeterli delil olmadığına,
3- Tanık ….’ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yargılandığı İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı dosyası ile iş bu dosyanın birleştirilmesi gerektiğine,
4- Sanığın kayınbabası ile komşularının dinlenmesi ve kamera kayıtlarının araştırılması gerekirken mahkemece eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın evinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin ihbar üzerine, sanığın ikametinde yapılan aramada suça konu kokain ve esrarın ele geçtiği, sanığın tutuklanmasının hemen ardından mahkemeye dilekçe veren tanık ….’ın, sanığın ikametinde ele geçen maddelerin kendisine ait olduğunu ve İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı dosyasında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yargılamasının devam ettiğini beyan etmesi üzerine mahkemece yapılan araştırmalar neticesinde tanık …. hakkında uyuşturucu madde suçundan yargılaması devam eden İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/53 Esas sayılı dosyası ile temyize konu bu dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle her iki dosyanın birleştirilmesine karar verildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi tarafından yapılan incelemede ise birleştirme kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada; ele geçen uyuşturucu maddelerin içinde bulunduğu poşetlerden birinin üstünde sanığın parmak izinin tespit edilmesi, suç konusu maddenin miktarı ve çeşitliliği, üzerinde kokain kalıntısı olduğu tespit edilen hassas terazinin ele geçmesi, sanığın eşi olan tanık ….’nin çelişkili ve tanık ….’ın dosya kapsamına göre uygun düşmeyen beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine, suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu ile suç konusunun miktarı gözetilerek teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiş; sanık müdafiinin sanığın kayınpederi ile komşularının dinlenmesi ve kamera kayıtlarının araştırılması yönündeki taleplerinin maddi gerçeğe ulaşmada katkı ve fayda sağlamayacağı gerekçesiyle duruşmada ara karar ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, ilk derece mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Suça konu uyuşturucu maddelerin sanığın ikametinde ele geçirildiği, uyuşturucu maddelerin bulunduğu poşetlerden birinin üstünde sanığın parmak izinin tespit edildiği, ele geçen madde miktarına göre teşdiden cezalandırılmasının yerinde olduğu değerlendirilmekle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/2653 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi.