YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/27071
KARAR NO : 2022/12200
KARAR TARİHİ : 13.10.2022

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde davalılar vekili tarafından temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı her bir davacının talebi ve her bir davacı lehine hükmedilen tazminat miktarı bakımından ayrı ayrı belirlenecektir. Eldeki davada, ilk derece mahkemesince, davacı tarafın maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 12.509,23 TL maddi tazminatın tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle maddi tazminat yönünden miktar muhafaza edilerek davacı … için 7.500,00 TL, diğer davacıların her biri için 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.
Davalılar vekili tarafından temyize konu edilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün miktar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 13/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.