YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4574
KARAR NO : 2023/522
KARAR TARİHİ : 24.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/145 Esas, 2019/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının ”a” ve ”b” bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci
maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2021 tarihli ve 2019/5593 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eksik inceleme sonucunda karar verildiğine,
2. Sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçmediğine,
3. Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,
4. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin yasak delil kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,
5. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,
İlişkindir.
B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;
Gizli soruşturmacıların kendisini suç işlemeye teşvik ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.09.2018 tarih ve 2018/4839 D.İş sayılı kararına istinaden 5271 sayılı Kanun’un 139 uncu maddesi uyarınca gizli soruşturmacı görevlendirildiği, sanığın gizli soruşturmacılara sentetik kannabinoid sattığı, uyuşturucu madde satışının gerçekleştiği yerin okul ve hastaneye 200 metreden daha yakın olduğu, gizli soruşturmacıların mahkemede sanığı teşhis ettiği dikkate alındığında sanığın mahkûmiyetine karar verildiği; suçun işleniş şekli, ele geçen madde miktarı
ve birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin gözetilmemesi hususu eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde verdiğini ikrar ettiği, duruşmada dinlenen gizli soruşturmacıların da güven alım tutanağını doğruladıkları anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2021 tarihli ve 2019/5593 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.01.2023 tarihinde karar verildi.