Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2008/1584 E. 2008/5460 K. 05.05.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/1584
KARAR NO : 2008/5460
KARAR TARİHİ : 05.05.2008

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde işyerine çevrilen meskenin eski hale iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava kat irtifaklı anataşınmazın tapu kütüğünde mesken olarak kayıtlı bulunan davalı …’a ait bağımsız bölümünün diğer davalı … tarafından işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi ve kiracı davalı …’in bağımsız bölümden tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davaya konu bağımsız bölümün diş hekimi muayenehanesi olarak kullanıldığı ve bu kullanımın yasaya aykırı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24.maddesi birinci fıkrası uyarınca mesken niteliğindeki bağımsız bölüm kat maliklerinden izin alınmadan doktor muayenehanesi olarak kullanılabilir ise de, yasada tanınmış olan bu istisna anataşınmazın tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planında aksine bir hüküm olmaması halinde geçerlidir. Dosyaya getirtilmiş olan yönetim planının 2.maddesinde “..Daireleri sadece mesken olarak kullanılır.” hükmü bulunmakta ve bu hüküm yasadaki istisnayı geçersiz kılmaktadır.
Öte yandan, dosyaya getirtilmiş olan Ticaret Sicili Gazetesi nüshasındaki bilgilere göre davaya konu bağımsız bölüm “… Sağlık Hizmetleri Turizm Gıda ve Temizlik Maddeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi” nin merkezi durumundadır. Yargıtay uygulamalarında ticari şirketlerin merkezleri ve bağlı birimlerinin bulunduğu yerlerin işyeri niteliğinde olduğu ve yasanın 24. maddesindeki koşullar yerine getirilmeden mesken nitelikli bağımsız bölümde faaliyette bulunamayacakları kabul edilmektedir.

./..

-2-

2008/1584 – 5460

Açıklanan bu hususlar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.