YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1906
KARAR NO : 2023/848
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Mahkûmiyet

Gemlik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/377 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 21.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.12.2022 tarihli ve 2022/17959 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2022 tarihli ve KYB-2022/156415 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156415 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86. maddesinin 2. fıkrasında “(2) (Ek fıkra: 31/3/2005– 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:12/5/2022-7406/3 md.) Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı altı aydan az olamaz.” ve aynı maddenin 3. fıkrasında “(3) Kasten yaralama suçunun; a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı,… işlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, … artırılır.” şeklinde yer alan düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251. maddesinde yer alan “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir” şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, eşe karşı basit yaralama suçunun basit yargılama usûlüne tâbî olduğu,
5271 sayılı Kanun’un “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251/3. maddesinde “Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanunu’nun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenlemenin yer aldığı nazara alındığında,
Somut olayda, sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davası üzerine, Mahkemesince 15.12.2020 tarihli tensip zaptı ile basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmesi sonrasında yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyet kararı verildiği halde, belirlenen sonuç ceza üzerinden 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi uyarınca dörtte bir oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, Basit yargılama usulü başlıklı 251 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;
“…Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca Mahkemece hükümlü hakkındaki yargılamanın basit yargılama usûlüne göre yürütülmesine karar verildiği hâlde, Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/4) oranında basit yargılama usûlü uygulanması sebebi nedeniyle yapılması gereken kanunî indirim oranının uygulanmadığı belirlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında kasten yaralama eyleminden basit yargılama usulü uygulanması sebebine dayalı indirim yapılmadan karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Gemlik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/377 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın eylemini eşine karşı işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın lehine takdirî indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Basit yargılama usûlü uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.