YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5387
KARAR NO : 2008/8556
KARAR TARİHİ : 14.07.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakfın tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Tesciline karar verilen vakıf senedi ile vakfa, kuruculardan … adına tapuda kayıtlı bulunan … Mahallesi … Sokak … Apartmanı kat 6, 35 numaralı bağımsız bölüm özgülendiği halde, 23.01.2008 tarihli kararın hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında uygulamada duraksama ve kargaşaya yol açacak şekilde “6 numaralı bağımsız bölümün” 20.02.2008 tarihli tavzih kararında “6 numaralı bağımsız bölüm yanına 35 numaralı dairenin eklenmesine”, 28.02.2008 tarihli tavzih kararında ise kararın üçüncü fıkrasına “Kat 6 daire:35” ibaresinin eklenmesine karar verilmesi,
2-4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 112. maddesinin ikinci fıkrasında ve Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzüğün 23. maddesinde, mahkemenin denetim makamının başvurusu üzerine tüzükte gösterilen sebeplerle duruşma yaparak vakıf yöneticilerini görevden alabileceği, karardan sonra yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 10. maddesinde aynı hükmün tekrarlandığı ve son fıkrasında ise vakıf yöneticilerinin mahkeme kararı olmaksızın görevden uzaklaştırılamayacağı hükme bağlandığı halde; kanunen münhasıran mahkemeye verilmiş bir yetkinin bertaraf edilmesi sonucunu doğuracak şekilde, vakıf mütevelli heyetinin, yönetim kurulunun tamamını veya bir kısmını herhangi bir zamanda Vakıflar Hakkında Tüzük Hükümlerinde gösterilen azil sebeplerinin oluşması halinde mahkemenin vereceği azil kararını beklemeden görevden alabileceğini öngören vakıf senedinin 9. maddesinin son fıkrasının tesciline hükmedilmesi ,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.