YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17653
KARAR NO : 2023/635
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/875 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 6545 sayılı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 inci maddesi ikinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının 5 yıl süre ile geri bırakılmasına, 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesi ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun’la değişik 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/455 Esas, 2015/783 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/296 Esas, 2015/783 Karar sayılı gerekçeli kararı mahkeme hakimi tarafından 14.01.2016 tarihinde elektronik imza ile imzalandığı ve Cumhuriyet savcısının da gerekçeli kararı elektronik ortamda 20/01//2016 tarihinde okuduğu tespit edilmiş olması karşısında Tebliğnamedeki Cumhuriyet savcısının 1 aylık süre geçtikten sonra hüküm temyiz edildiğine ilişkin görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri

“Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanından ve yakalama tutanağından, bahse konu uyuşturucu maddeyi sanığın kendi rızasıyla görevlilere teslim ettiği ve sanığında uyuşturucu madde kullandığını kabul ettiği halde mahkûmiyeti yerine, uyuşturucu maddenin usulsüz bir şekilde ele geçirildiği düşüncesiyle beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı” olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde yükümlülüklerine uymayan sanıkla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası gereğince, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği halde, sanık hakkında beraat kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasına aykırı davranılması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Başka yönleri incelenmeyen İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/455 Esas, 2015/783 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.