YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27612
KARAR NO : 2023/558
KARAR TARİHİ : 24.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin 12.10.2015 tarihli duruşmada davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, Yerel Mahkemece karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şikâyetçi …nün davaya katılan vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/441 Esas, 2015/742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; katılanın, sanığın baskı ve şiddetine maruz kaldığının annesinin beyanları ile sabit olduğu, aralarındaki boşanma davası nedeniyle olumsuz olayların yaşandığı, bu nedenle beraat kararının hatalı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tarafların evli oldukları ancak aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle boşanmaya karar verdikleri, sanığın katılanı “Seni dışarıya çıkarmayacağım, sana bunun hesabını soracağım.” diyerek tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın annesi olan tanığın olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin olmaması, tarafların aralarındaki boşanma davası nedeniyle husumetli olmaları birlikte değerlendirildiğinde katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır
B. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230/2 ve 232/6 ncı maddelerine aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci paragrafa; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.01.2023 tarihinde karar verildi.