YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6483
KARAR NO : 2023/258
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
Esas No : 2021/6483
Karar No : 2023/258
Tebliğname No : 10 – 2021/37720
¸
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/176 Esas, 2020/353 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/02/2021 tarihli ve 2021/320 Esas, 2021/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezalandırılması için yeterli ve somut delil bulunmadığına, sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna, araçta ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın şoförü olduğu ve su satışı yaptığı araçla tanıklar … ve … ile buluşarak …’a aracın penceresinden üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeleri verdiğinin görüldüğü, tanık ve tutanak tanığı beyanlarının bu hususu doğruladığı, yapılan ihbar, tanık beyanları, sanığın üzerinde, aracında ve kullanıcıdan ele geçirilen uyuşturucu maddelerin benzer nitelikte olmaları, sanığın yakalanış biçimi, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği ve çeşitliliği hususları birlikte değerlendirilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığının sabit görüldüğü gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2020/4534 sırasında kayıtlı, sanıktan ele geçirilen 560 TL paranın 70 TL’sinin uyuşturucu satışından elde edildiği sabit olduğu halde, 5237 sayılı Kanun’un 55 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesi yerine paranın tamamının sanığa iadesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2021/320 Esas, 2021/477 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Müsadereye ilişkin 10 uncu paragrafında bulunan “2020/4534 sırasında kayıtlı paraların ve” ibaresinin hükümden çıkarılarak, aynı paragrafın sonuna “Bakırköy Adli Emanetinin 2020/4534 sırasında kayıtlı ve suçtan elde edildiği anlaşılan 70,00 TL’nın 5237 sayılı Kanun’un 55 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine, kalan 490,00 TL’nin suçtan elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığından sanığa iadesine” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.