YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5834
KARAR NO : 2023/345
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01/12/2020 tarihli ve 2020/307 Esas, 2020/282 Karar sayılı

kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/01/2021 tarihli ve 2021/85 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,
3. Sanığın hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine,
4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İran’dan Türkiye’ye uçak ile gelen sanığın İstanbul Havalimanından ülkemize giriş yapmak üzere iken Gümrük Kontrol Noktası’nda görevlilerce durdurularak beraberinde bulunan kabin bagajından metamfetamin etken maddesini içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; sanığın, uyuşturucu maddelerin tespit edildiği çantayı kendisine uçak içerisinde çalışan erkek bir şahsın, 5.000,00 TL karşılığında Beylikdüzü’nde bir adrese götürmesi için verdiği, ancak çantanın içinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilmediği yönündeki savunmasına, ele geçen uyuşturucu maddelerin miktar ve niteliği ile sanığın cep telefonunda tespit edilen ve tercümesi yaptırılan sesli mesaj içerikleri nazara alındığında itibar edilmesi mümkün görülmemiş, sanığın çantasında ele geçen uyuşturucu maddeleri yurda sokmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ithal etme suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmünde suç tarihinin yanlış yazıldığına ilişkin yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olay tutanağı içeriği, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve niteliği, ele geçiriliş şekli, sanığın cep telefonunda tespit edilen ve tercümesi yaptırılan sesli mesaj içerikleri birlikte değerlendirildiğinde; sanığın çantanın içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğine yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2021/85 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.