Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/31113 E. 2023/274 K. 17.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31113
KARAR NO : 2023/274
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 25.02.2013 tarihinde düzenlenen iddianame kapsamında yapılan yargılama sonucunda … Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/146 Esas, 2014/177 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın, denetim süresi içerisinde 22.03.2015 tarihinde suç işlemesi üzerine aynı mahkemenin 2015/422 Esas, 2015/567 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Tebliğname’de hakaret suçundan kurulan hükmün onanması yönünde görüş bidirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı hüküm kurulduğuna vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Araç içerisinde bulunan uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu kabul eden ve hakkında işlem yapılmak üzere karakola götürülmek istenen sanığın, polis memuru olan mağdurlara hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,
B.Mağdur polis memurlarının soruşturma aşamasındaki beyanlarında, olay tutanağıyla aynı doğrultuda olacak şekilde hakaret eyleminin temyiz kapsamı dışında kalan sanık … tarafından gerçekleştirildiğini ifade ettikleri, kovuşturma aşamasında ise çelişki yaratacak şekilde her iki sanığın da hakaret ettiğini belirtmeleri karşısında, beyanlar arasında oluşan çelişki giderilmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.