YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10402
KARAR NO : 2023/374
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma
KARAR : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.03.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/121 sayılı Ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2017/270 Esas, 2019/735 sayılı Kararı ile görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/121 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/121 sayılı Ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, sanığın atılı suçun faili olamayacağına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakattan vazgeçmiş olmasına rağmen dikkate alınmadığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasında yer verilen; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereği anılan kararların temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/121 sayılı Ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2023 tarihinde karar verildi.