YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4387
KARAR NO : 2023/5814
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/113 E., 2015/49 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2013/113 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde yapılan bir ihbar sonucu şüphe üzerine durdurulan … plakalı araç içerisinde yapılan aramada yaklaşık 4 gr esrarın ele geçirildiği, araç içerisinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar …, … ve …’nın bulunduğu, kullanıcı sanıklardan …’in alınan ifadesinde söz konusu esrarı sanık …’ten 20 TL karşılığında kullanmak amacıyla satın aldığını ve aracın vites kutusunun yanına koyduğunu, diğer kullanıcı sanıklar Aykut ve … ile birlikte kullanacaklarını beyan etmesi üzerine sanık …’in evinde yakalandığı ve alınan karar uyarınca evinde yapılan aramada 0,8 gr ağırlığında kenevir bitkisi kırıntıları ve 1,7 gr ağırlığında hint keneviri bitkisi tohumunun ele geçirildiği olayda; sanık … uyuşturucu satmadığını, kullandığını savunmuş ise de; kullanıcı sanıklardan …’in esrar maddesini sanık …’ten aldığını beyan etmesi ve Enes’in evinde yapılan aramada esrar maddesi elde edilmesine elverişli kenevir bitkisi parçalarının ele geçirilmesi karşısında sanık …’in suçu inkara ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş, uyuşturucu maddeyi …’e para karşılığında satarak atılı Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmalarının aksine, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık …’de ele geçirilen suç konusu keneviri sanıktan satın aldığına ilişkin sonradan döndüğü soyut beyanı dışında yeterli ve kesin delil bulunmadığı
ve sanığın evinde ele geçirilen kenevir bitkisi kırıntılarının miktarı dikkate alındığında sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2013/113 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.