YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5121
KARAR NO : 2023/4051
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/458 E., 2015/962 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca … Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
2. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile … Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
3. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli ve 2015/458 Esas, 2015/962 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ve 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;
1- Suç tarihinden önce, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, temel hapis cezanın alt sınırının 2 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,
2- Sanığa hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmiş bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrası hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Batıkent arkasında bulunan tren raylarında durumundan şüphelenilen üç şahıstan sanığın üzerinde … 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/497 sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada esrar ele geçirildiği olayda öncelikle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
A.Sanık hakkında UYAP kayıtlarında yapılan incelemede 02.05.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 09.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile 20.03.2015 tarihinde iddianame düzenlendiği ve … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/182 Esas, 2015/692 Karar sayılı dosyası ile yapılan yargılamada 23.11.2015 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 08.02.2016 tarihinde kesinleştiği, 02.05.2014 tarihli ve temyiz konusu 22.08.2014 tarihli eylemler bakımından iki ayrı kamu davasının açılmasının ertelenmesi verildiği görülmekle, sanık hakkında birden fazla kez kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinin usulsüz olduğu, bu halde ilk kesinleşen karar hukuki değere sahip olup erteleme kararı verilmesinden önceki tüm eylemlerin tek bir suç olarak kabulü gerektiğinden, … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2015 tarihli ve 2015/182 Esas, 2015/692 Karar sayılı dosyası da dosya arasına alınarak, 09.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleşip kesinleşmediği değerlendirilerek gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği de gözetilip, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
B. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen 27.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
C. Suç tarihi olan 22.08.2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olduğu gözetilmeden, 28.06.2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle az ceza tayini,
D. Kabule göre de; sanığa hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmiş bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrası hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli ve 2015/458 Esas, 2015/962 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.