YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/31630
KARAR NO : 2014/1906
KARAR TARİHİ : 28.01.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma (Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık), mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında, 27.06.2008 tarihinde mühür bozma ve elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
27/06/2008 tarihli ilk hükümlerin, sanığa 24/07/2008 günü tebliğ edilmesine karşın sanık tarafından 15/08/2008 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından bu karardan sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizce iade kararı üzerine, mahkemece karşılıksız yararlanma suçundan verilen ikinci karar sanık tarafından temyiz edilmişse de; 27/06/2008 tarihli ilk hükümlere ilişkin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesi uyarınca yasal süresinde olmaması nedeniyle aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında, 25.03.2013 tarihinde karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükümlü hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 27.06.2008 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, “02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun uyarınca hükümlü hakkında bir karar verilmek” üzere Dairemizin iadekararı üzerine, mahkemenin dosyayı ele alarak karşılıksız yararlanma suçundan verdiği 25.03.2013 tarihli kararın hükümlü tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasanın 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.