Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/20692 E. 2023/5416 K. 12.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20692
KARAR NO : 2023/5416
KARAR TARİHİ : 12.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/492 E., 2016/31 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2014/689 Esas, 2014/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 17.11.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/492 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığına, indirimlerin asgari olarak uygulanması ile fazla ceza tayin edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kolluk güçlerince yapılan denetimler sırasında sanık ve temyiz dışı sanık …’nın durumundan kuşkulanılması sonucu yapılan aramalar sırasında suça konu uyuşturucu olduğu tespit edilen madde ele geçirilmiştir. Temyiz dışı sanık … savunmasında; olay tarihinde uyuşturucu madde kullandığını, suçu konu uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu, arkadaşı …’ın ele geçirilen uyuşturucu madde ile bir ilgisinin olmadığını, sanık savunmasında ise; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, olay tarihinde arkadaşı Turgay ile birlikte playstatoin cafeden çıktığını, evine gittiğini, polislerin durdurup arama yaptığını, yerde bulunan uyuşturucu ile kendisinin hiçbir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve tedavi ve
denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/492 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2023 tarihinde karar verildi.