YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/966
KARAR NO : 2023/4080
KARAR TARİHİ : 03.07.2023
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
HÜKÜM : Esastan ret
Taraflar arasındaki marka tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye’de 1990 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, “Kahta Çiğköfte” ibaresinin Türkiye çapında bilinen ve tanınan bir marka olduğunu, müvekkilinin adına tescilli markaları olduğunu, 2018/14423 sayılı “Kahta Çiğköfte+şekil” ibareli marka başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığınca 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca 2016/35904 sayılı markaya dayalı olarak kısmen reddedildiğini, bu karara itirazlarının ise Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, müvekkili başvurusunda yer alan görsel unsurların yeterli ayırt ediciliği sağladığını, müvekkilinin önceki markalarına ilave olarak seri marka yarattığını, kısmi redde gerekçe gösterilen markanın 2017 yılında tescil edildiğini, müvekkilinin haklı ününden yararlanmak ve haksız rekabet sağlamak amacıyla tescil edildiğini, söz konusu markanın iptali için açılmış davanın derdest olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2019-M-124 sayılı kararının iptaline ve 2018/14423 numaralı marka başvurusunun kabulüne ve sicil kaydına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı … (TPMK) vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve kanuna uygun olduğunu, kısmen redde mesnet alınan markanın başvuru tarihinin 20.04.2016 olduğunu, dava konusu başvurunun 14.02.2018 tarihinde yapıldığını, markalar arasında tarihsel öncelik sonralık ilişkisinin gerçekleştiğini, başvuru kapsamından çıkarılan hizmetlerin aynılarının ya da aynı türde olanlarının redde mesnet markaların kapsamında yer aldığını, başvuruya konu işaret ile redde mesnet markaların esas unsurunun “Kahta Çiğköfte” ibaresi olduğunu, bu nedenle başvuruya konu işaret ile redde mesnet marka arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından iltibasa neden olacak derecede benzerlik bulunduğunu, tescil işlemi mahkemenin yetkisinde olmadığı için davacı vekilinin başvurunun tesciline karar verilmesi talebinin reddedilmesi gerektiğini, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018/14423 numaralı başvuruda reddedilen 43 üncü sınıftaki hizmetlerden “düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri.” haricindekilerin, redde mesnet alınan 2016/35904 tescil numaralı markanın kapsamındaki hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu, dava konusu 2018/14423 numaralı marka başvurusu ile bu başvurunun reddine mesnet alınan 2016/35904 tescil numaralı marka arasında karıştırılma ihtimalini ayrıca irdelemeye gerek kalmayacak derecede aynılık veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ilişkisinin bulunmadığı, dava konusu YİDK kararında gösterilen gerekçe nedeniyle dava konusu başvurunun, redde mesnet alınan önceki tarihli marka nedeniyle reddedilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne TPMK YİDK’in 2019/M-124 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı Kanun’un beşinci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, davacı vekilinin tescil talebinin, tescil işlemi mahkemenin yetkisinde olmadığı için salt bu nedenle reddedilmesi gerekirken bu yönden de davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu “Kahta Çiğköfte+şekil” ibareli başvuru ile redde mesnet “kç Kahta Çiğköfte Ramazan Usta” ibareli marka arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, başvuruda yer verilen şekil unsuru ile redde mesnet markadaki farklı ibareler gözetildiğinde anılan madde anlamında başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı,Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.3.2017 tarih, 2017/78 E. ve 2017/21 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere, Mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetkinin olmadığı, tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup, kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu, dolayısıyla tescil isteminin ayrı bir dava olarak değerlendirilemeyeceği ve ayrıca bu talebin reddine karar verilmemesinin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektirmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşmasındaki itirazlarını yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, davacı … tescil başvurunun kısmen reddi kararının iptali talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
2. 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.
3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.